เคยเป็นกันมั้ยครับ??? “แม่งเอ๊ย! รู้งี้กูทำแบบนี้ดีกว่า”
“ไอ้ห่า! ถ้าผลจะเป็นแบบนี้ทำไมกูไม่ทำแบบนั้นวะ”
และอีกสารพัดคำพูดกับเรื่องราวที่มันพัดผ่านมาแล้ว ไม่สามารถนั่งไทม์แมชชีนเหมือนของโดราเอมอนกลับไปแก้ไขอดีตใด ๆ ได้… สิ่งที่โจ๊กอยากบอกเล่าในวันนี้มันเป็นเรื่องของเวลาครับ หน้าที่สำคัญของ “เวลา” ไม่ใช่แค่เดินไปข้างหน้าเท่านั้น แต่มันยังไม่มีวันหวนกลับคืนมาอีกด้วย เหมือนกับเรื่องที่ผ่านไปแล้ว ต่อให้คุณคิดเสียดาย อยากแก้ไขให้ตายยังไงก็ไม่สามารถย้อนกลับคืนไปเพื่อทำสิ่งเหล่านั้นได้อีก มันคือการเดินทางผ่านชีวิตของเรา เป็นอีกเรื่องราว เป็นเศษเสี้ยที่อาจไม่น่าจดจำนัก
แต่!!! ถ้ามองให้ดีคนที่ยังคงจมอยู่กับอดีต นี่คือสิ่งที่กำลังจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ในชีวิตของเขาเลยนะครับ ปล่อยวางไม่ได้ เรื่องที่ผ่านมาทุกอย่างเก็บไปคิด เก็บไปเครียด นอยด์แตกอยู่คนเดียว ทั้งที่ต่อให้คิดแทบตายมันก็จัดการอะไรไม่ได้อยู่ดี ตรงนี้ต่างหากคือเรื่องที่ยิ่งทำให้คุณเกิดความท้อแท้ อยากถอย บางคนแย่ถึงขั้นป่วย เพราะสมองปล่อยวางมันออกไปไม่ได้!!!
การมองย้อนกลับไปมันคือเรื่องดีครับ มันบอกเราได้หลายครั้ง มันเล่าประสบการณ์ และคอยย้ำเตือนชีวิตที่กำลังจะเดินหน้าทีละก้าวให้เกิดความมั่นคงมากขึ้น แต่ก็ใช่ว่าทุกเรื่องราวในอดีตจะต้องเป็นเรื่องที่คุณอยากจดจำเสมอไป มันต้องมีบ้างแหละชีวิตคนเรากับการทำเรื่องบางเรื่องที่ไม่น่าจดจำ ไม่อยากจดจำ แต่สมองแม่งกลับสั่งการได้อย่างรวดเร็ว มึงต้องจำไม่มีวันลืม มึงต้องจำไปจนวันตาย โลกของเราก็ประหลาดดีครับ เรื่องอะไรแบบนี้สมองนี่จำเก่งจริง ๆ แต่เรื่องบางอย่างที่ควรจำแม่งกลับไม่ยอมจำ บ้าบอชิบหาย!!!
การบอกเล่าถึงเรื่องราวในอดีตไม่ใช่เรื่องไม่ดีนะครับ อย่างที่พูดเอาไว้ตั้งแต่ตอนต้นนั่นแหละ มันคือบทเรียนที่จะทำให้คุณก้าวเดินไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง แต่ถ้ามัวแต่จมกับเรื่องราวเหล่านี้มากเกินไป แทนที่จะดีอาจทำให้ยิ่งทุกข์หนักกว่าเดิม…
เอาแบบนี้มั้ยครับ… ในเมื่อมันแก้ไขอดีตไม่ได้ ทำไมเราไม่กล้าก้าวออกมาทำโลกปัจจุบันและสร้างอนาคตให้ดีที่สุดล่ะ มันไม่ใช่เรื่องยากเกินความสามารถทุกคนอยู่แล้ว คนเราไม่มีใครเก่งตั้งแต่เกิด และไม่มีใครเก่งทุกด้าน เพียงมองหาทักษะตนเองให้เจอ สุดท้ายชีวิตก็พร้อมจะก้าวเดินต่อไปในแบบที่ควรเป็น ไม่ใช่สิ่งที่ต้องเป็นนะครับ แต่มันควรเป็นไปตามแนวทางที่คุณวางแผนเอาไว้
การจมกับอดีตไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แต่ลองมองอีกมุมมันก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นมาไม่ใช่หรอ??? คำถามคือ เราจะไปยึดติดกับมันทำไมให้ปวดหัว ไม่ใช่แค่เรื่องงาน เรื่องครอบครัวนะครับ แต่มันคือทุกเรื่องที่เคยผ่านเข้ามาแล้วคุณสัมผัสได้ว่านี่เป็น 1 ในไม่กี่เรื่องที่แย่และเกือบทำให้ชีวิตของตนเองต้องพังลงไม่เป็นท่า!!!
เก็บความคิดเหล่านั้นล็อกใส่กุญแจแล้วโยนทิ้งแม่น้ำไปเลย ไม่ต้องสน ไม่ต้องแคร์ พุ่งเป้าไปด้านหน้า ยืนหยัดให้แข็งแกร่ง เกิดมาเป็นมนุษย์ความผิดพลาดมีกันทุกคน ไม่มีใครคือ Mr.PerfectMan ไม่มีใครดีพร้อมทุกอย่าง แต่ถ้าเมื่อไหร่คุณปล่อยความคิดเดิม ๆ ออก แล้วหันมาเปิดมิติอีกมุมมองเชื่อเถอะแค่ภาพเดียวกันความสวยก็ต่างกันแล้ว นี่แหละครับ บทเรียนสำคัญที่อยากบอก อะไรที่ผ่านมาแล้ว ปล่อยไปครับ เสียดายก็ไม่มีค่า ไร้ประโยชน์ แถมยังทำให้ทุกข์ใจกว่าเดิม!!!
ชัดเจนนะ???
