โลกใบนี้ไม่มีความแน่นอนฉันท์ใด คนเราเกิดมาก็ไม่มีใครเพอร์เฟ็คทุกอย่างฉันท์นั้น…
ทุกคนคงรู้กันดีอยู่แล้วนะครับว่าความเก่งกาจในแต่ละตัวบุคคลต่างออกไป บางคนพูดเก่ง ขายเก่งมาก แต่กับอีกหลายคนชื่นชอบความคิดสร้างสรรค์ เป็นนักคิด นักครีเอท ขณะที่อีกกลุ่มอาจเป็นคนที่มีความขยันสุด ๆ บอกให้ทำอะไรไม่เคยเกี่ยงงอน นั่นก็ถือเป็นจุดเด่นเช่นกันครับ…
แต่คราวนี้อยากให้ลองมองหาจุดด้อยของตัวเรากันบ้างดีกว่าว่ามันมีอะไรบ้าง แยกออกมาเป็นข้อ ๆ เลยก็ได้นะ ข้อ 1 เป็นเรื่องนั้น ข้อ 2 เป็นเรื่องนี้ อย่าพึ่งตกใจถ้าหากสิ่งที่ลิสต์ออกมามันเยอะเหลือเกิน ก็บอกแล้วไงครับไม่มีใครเก่งทุกเรื่อง และไม่มีใครเก่งมาตั้งแต่เกิด
ทว่าคำถามคือ เราสามารถปรับปรุง แก้ไข หรือมองหาวิธีพัฒนาตนเองในเรื่องนั้นได้มากน้อยแค่ไหน??? หากไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องทำมัน เช่น ไม่เก่งพูดแต่ต้องมาเป็นพนักงานขาย ก็อาจไม่อยากพัฒนามากนัก แต่ถ้าเกิดสถานการณ์ดังกล่าวมันเหมือนเป็นไฟต์บังคับให้ต้องทำนั่นแหละครับ คราวนี้ก็ต้องดูว่าจะทำให้มันดีขึ้นมาได้มากน้อยเพียงใด…
อย่างที่บอกว่าในเมื่อเลี่ยงไม่ได้ หรือชีวิตไม่ได้มีทางเลือกมากนัก วิธีจัดการกับปัญหานั้นให้ดีที่สุดคือ การพยายามทำออกมาให้ดีที่สุดนั่นเอง แม้ไม่ใช่คนเก่งแต่คนเรามันฝึกกันได้นี่ครับ ดูอย่างนักฟุตบอลสิ ไม่มีใครเก่งมาแต่เกิดหรอก ทว่าพวกเขาฝึกฝนอย่างหนัก หมั่นฝึกซ้อมจนท้ายที่สุดก็ประสบความสำเร็จ หรืออย่างตัวโจ๊กเองก็ไม่ใช่คนที่จะมาเรียนรู้เรื่องการยิงแอดอะไรมาก่อนนะ แต่เราอาศัยว่าเน้นศึกษาข้อมูล ลงมือทำจริง เพื่อเป้าหมายที่ชัดเจน มันจึงทำให้มีโจ๊กได้จนถึงทุกวันนี้แหละครับ!!!
ถ้ารู้ว่าตัวเราไม่เก่งเรื่องไหน มีจุดอ่อนอะไร วิเคราะห์มันออกมาให้หมดเปลือก ไม่ต้องเขินอาย ไม่ต้องเก็บมันไว้ แล้วดูว่าเรื่องไหนที่ต้องยอมรับและปรับปรุงมันเสียใหม่ ตัวอย่างเดิมนะครับ สมมุติว่าคุณเป็นคนที่เล่นฟุตบอลพื้น ๆ ไม่ได้เก่งกาจอะไร แต่ทำไมนักเตะบางคนจึงเป็นคนสำคัญของทีม เพราะพวกเขารู้จุดอ่อนแล้วแก้ไขมันให้เร็วที่สุดไงครับ จะรูปแบบไหน วิธีใดไม่เกี่ยงอยู่แล้ว ของแบบนี้ขอแค่ให้ทำมันออกมา กล้าที่จะเปลี่ยน มันก็ย่อมดีขึ้นได้จริง
หรืออย่างบางคนไม่ถนัดการขายของเลย เกิดมาในชีวิตไม่เคยคิดเป็นพ่อค้าแม่ค้าด้วยซ้ำ ทว่าไฟต์บังคับกับการทำงานที่ต้องเดินทางมาในแนวนี้มันก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องทำมัน ยิ่งถ้าลองนึกถึงเป้าหมายด้วยแล้ว คุณกำลังทำเพื่ออะไร ทำเพื่อตนเอง ทำเพื่อครอบครัว นี่แหละครับแม่งยิ่งโคตรแรงทั้งผลัก ทั้งดัน ทั้งถีบขนานแท้ คนเราหากไม่มีตัวกระตุ้นอะไรมันก็จะปล่อยผ่านไป แต่ถ้าเกิดการบังคับเล็ก ๆ หรือต้องบังคับอย่างจริงจังจากเรื่องที่ไม่เก่งเลย ก็อาจพัฒนาตนเองขึ้นมาจนกลายเป็นเลิศในด้านนั้นก็ได้ใครจะไปรู้!!!
โจ๊กอยากบอกให้ทุกคนยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นครับ รู้ว่าจุดด้อยเราคืออะไร อย่าหลีกหนี อย่าคิดว่ามันไกลตัว วันหนึ่งเราอาจต้องใช้สิ่งนั้นเพื่อสร้างสรรค์ประโยชน์ก็ได้ หามันให้เจอแล้วแก้ไขมันซะ ชีวิตคนเรามีอนาคตให้ทำอีกเยอะ ไม่มีใครกำหนดได้ ถ้าคุณไม่รีบแก้บางทีเมื่อถึงเวลาจริงมันอาจสายเกินกว่าที่คาดเดาเอาไว้ ใครจะไปรู้???
ชัดเจนนะ???
